1 października (niedziela), rozpoczęcie mszą świętą w kościele garnizonowym pw. św. Elżbiety Węgierskiej przy wrocławskim Rynku o godzinie 1200, a następnie wymarsz spod kościoła o godzinie 1300. Zakończenie marszu na Placu Katedralnym. Uczestnicy przejdą ulicami Wrocławia, odmawiając różaniec i włączając się w radosne pieśni.
Chcemy, aby wrocławski marsz obrońców życia odbył się w niedzielę, 1 października 2023 r. Ma to być duże, rodzinne wydarzenie, podczas którego pokażemy, że wrocławianie nie są obojętni wobec śmierci najsłabszych i bliska jest im troska o przyszłość narodu. Dzięki regularnie podejmowanym inicjatywom pro life rośnie świadomość społeczeństwa odnośnie tego, czym naprawdę jest aborcja i maleje przyzwolenie na nią. Stawką nie jest tylko życie konkretnych osób, którym grozi niezawiniona śmierć, ale również całokształt otoczenia kulturowego i przyszłość naszego narodu.
organizatorzy marszu
Metropolita wrocławski, ks. abp Józef Kupny, jest honorowym patronem marszu.
Drodzy, Siostry i Bracia, Kochani Archidiecezjanie.
W ubiegłym roku Niedziela Trójcy Świętej była dla nas dniem diecezjalnego dziękczynienia za wyniesienie na ołtarze siostry Marii Paschalis Jahn i jej dziewięciu Towarzyszek ze Zgromadzenia Sióstr Świętej Elżbiety. Wszyscy mieliśmy żywo w pamięci uroczystości beatyfikacyjne, którym dzień wcześniej na Ostrowie Tumskim przewodniczył przedstawiciel Ojca Świętego Franciszka – kardynał Marcello Semeraro. Patrzyliśmy wówczas na obraz przedstawiający nowe błogosławione – męczenniczki z czasów II wojny światowej, próbując dostrzec w ich twarzach twarze ludzi cierpiących z powodu wojny toczącej się za naszą wschodnią granicą.
Beatyfikacja zapisała się w historii Dolnego Śląska nie tylko ze względu na kontekst historyczny, ale przede wszystkim ze względu na jej wymiar religijny. Powojenny Wrocław pierwszy raz przeżywał uroczystość wyniesienia do chwały ołtarzy kobiet, które chodziły po tych samych ulicach, którymi my dziś zdążamy do pracy, na uczelnię czy do szkoły. Dlatego w pierwszą rocznicę tych wydarzeń chcemy duchowo raz jeszcze przeżyć je niejako na nowo. Stąd przyjmijcie, proszę, moje zaproszenie do uczestnictwa w dziękczynnej Eucharystii, której w najbliższą niedzielę 11 czerwca będę przewodniczył we wrocławskiej katedrze.
Chciałbym, by w całej archidiecezji dzień ten był przeżywany jako dzień spotkania ze świętością. Wzywajmy wstawiennictwa błogosławionych Męczenniczek, ale także zwróćmy uwagę na świętych, którzy są patronami naszych miejscowości, parafii oraz tych, których kult szerzy się w Waszych wspólnotach. Prośmy ich wszystkich o wstawiennictwo przed Bogiem, byśmy nigdy nie zapomnieli, że świętość to w rzeczywistości cel życia każdego z nas.
Papież Franciszek w adhortacji poświęconej świętości przywołał postać Abrahama i zauważył, że żył on w zażyłości z Bogiem i bez skazy. Ta zwięzła wypowiedź wskazuje, że świętość nie polega na tym, by najpierw wyzbyć się wszystkich swoich grzechów i słabości, a później dopiero szukać relacji z Panem Bogiem. Kolejność, jaką prezentuje nam Ojciec Święty jest odwrotna. Nie da się żyć bez skazy nie wchodząc najpierw w relację z Bogiem, który jest źródłem świętości, i który tę świętość może nam ofiarować. Spotkanie z Bogiem i przyjaźń z Nim może uczynić każdego z nas człowiekiem, który będzie potrafił stawiać czoła złu.
Pierwsze czytanie w dzisiejszej liturgii słowa kieruje nasz wzrok na Mojżesza, co do którego nikt nie może mieć wątpliwości, że jest wielką postacią w historii zbawienia. Zadziwiające jest to, że papież Benedykt XVI podkreślił, iż najbardziej istotnym rysem jego osoby były nie cuda czynione na oczach faraona, ani nawet nie fakt wyprowadzenia narodu żydowskiego z niewoli egipskiej. Istotne – zdaniem Ojca Świętego – jest to, że Mojżesz rozmawiał z Bogiem jak Jego przyjaciel. To najpiękniejsza definicja świętości, jaką słyszałem i dziś nią się z Wami dzielę. Rozmawiajcie z Bogiem jak Jego przyjaciele i przywołujcie często tych, którzy tej przyjaźni ze Stwórcą, Panem i Zbawicielem doświadczali. Wśród nich są błogosławione Siostry Elżbietanki, św. Jan Paweł II, bł. ks. Jerzy Popiełuszko czy bł. kardynał Stefan Wyszyński. Wśród nich są również Wasi patronowie i ogromna rzesza ludzi – jak mówi papież Franciszek – świętych z sąsiedztwa, a więc tych, którzy żyją obok i dają przykład naśladowania Chrystusa.
Polecam Was ich wstawiennictwu i raz jeszcze zapraszam w niedzielę 11 czerwca2023 r. na godz. 13.00 na Ostrów Tumski. Dla tych, którzy nie będą mogli przybyć do Wrocławia, transmisję z tej Eucharystii przeprowadzi nasze Radio Rodzina. Połączmy się i wspólnie przeżyjmy I rocznicę beatyfikacji jako nasz dzień spotkania ze świętością.
Ojciec Święty Franiczek prosi, aby Światowe Spotkanie Rodzin, które odbywa się w Rzymie w dniach od 22 do 24 czerwca i realizuje temat: „Miłość rodzinna: powołanie i droga do świętości”, miało charakter powszechny. Celem jest, aby w dniach od 22 do 26 czerwca każda diecezja i parafia umieściła rodziny w centrum uwagi duszpasterskiej, prowadząc działania, które odzwierciedlają temat ŚSR. Będzie to swego rodzaju „Tydzień Rodziny” w jedności z rodzinami i diecezjami na całym świecie.
Ksiądz Arcybiskup Józef Kupny zaprasza duszpasterzy, małżeństwa i rodziny na Mszę świętą w dniu 24 czerwca, do Katedry Wrocławskiej na godzinę 1830. Będziemy modlić się za małżeństwa i rodziny naszej archidiecezji za wstawiennictwem św. Jana Chrzciciela patrona naszej archidiecezji i Matki kościołów z Dolnego Śląska. Pragniemy także w tym dniu łączyć się duchowo z Ojcem Świętym i Rodzinami przeżywającymi Światowe Spotkanie Rodzin w Rzymie, które zakończy Rok Rodziny „Amoris laetitia”.
Kiedy papież Franciszek podejmował decyzję o wyniesieniu na ołtarze dziesięciu sióstr elżbietanek – męczennic z czasów Drugiej Wojny Światowej wydawało się, że o przemocy, agresji i zabijaniu niewinnych ludzi możemy mówić jedynie w czasie przeszłym. Wspominaliśmy wówczas życiorysy s. M. Paschalis i jej towarzyszek z nadzieją, że wydarzenia, których one były świadkami nigdy więcej się nie powtórzą. Nikt wówczas nie przewidywał, że doświadczenie tych dziesięciu elżbietanek stanie się udziałem naszych braci i sióstr, mieszkających na terenie Ukrainy. Dziś z bólem musimy stwierdzić, że się myliliśmy. Zło nadal istnieje i zbiera swoje tragiczne żniwo, a świat najwyraźniej nie wyciągnął wniosków z historii.
W tym kontekście uroczystości beatyfikacyjne, które będziemy przeżywać 11 czerwca 2022 r. są nie tylko ważnym wydarzeniem w skali naszej diecezji, ale również całej Polski, Ukrainy, Europy i świata. Fakt, że Stolica Apostolska i Ojciec Święty Franciszek chcą pokazać ludzkości twarze dziesięciu sióstr zamordowanych przez rosyjskich żołnierzy w czasie Drugiej Wojny Światowej, właśnie teraz, wydaje się proroczy, bo w tych twarzach możemy dostrzec twarze kobiet i dzieci – ofiar agresji rosyjskich żołnierzy.
Poznając życiorysy s. M. Paschalis i jej towarzyszek, a zwłaszcza ostatni etap ich życia, tragiczny, naznaczony ogromnym cierpieniem, jesteśmy głęboko poruszeni, bo to historie wypełnione przerażającymi opisami zła i okrucieństwa, do których zdolni byli ludzie. Jednak Msza święta beatyfikacyjna będzie aktem radosnym i dziś cały Kościół na Dolnym Śląsku może i powinien się cieszyć z faktu, że te siostry zakonne, które o Wrocławiu mówiły „moje miasto” osiągnęły chwałę nieba.
Poznanie tego, jak żyły i jak umierały, to nie tylko nasz moralny obowiązek, jako tych, którzy dziś chodzą po tych samych ścieżkach, którymi chodziły one, ale przede wszystkim wyraźna przestroga i jeszcze wyraźniejszy drogowskaz wskazujący drogę do budowania świata bardziej ludzkiego: pełnego prawdy, wolności, odpowiedzialności, sprawiedliwości i miłości. Żadna z sióstr nie zrobiła nic, by zostać sławną. Nie były rozpoznawalne za życia i absolutnie nie dążyły do takiej rozpoznawalności. Znanymi stały się pomagając ubogim, wspierając ludzi starszych, opiekując się chorymi i pozostając do końca wierne złożonym ślubom oraz wartościom, w które wierzyły. To jakby zaprzeczenie drogi do sławy i sukcesu, jaką wskazuje współczesny świat. W czasach, kiedy wierność jest wystawiana na próbę, a ludzie dla materialnego zysku czy własnej pozycji są w stanie zapomnieć o największych świętościach, potrzebujemy takich znaków, które przypomną nam co tak naprawdę czyni człowieka wielkim i nieśmiertelnym.
Co uczyniło je postaciami nieprzemijającymi? Co pozwoliło im przetrwać w pamięci nie tylko sobie współczesnych, ale także w kolejnych pokoleniach mieszkańców Śląska, a w szczególności w pamięci Kościoła? Jakie jest imię tej siły, która opiera się przemijaniu? Imię tej siły to miłość! Najpierw jest to miłość, której same doświadczyły od Boga. Wprawdzie same siostry nigdy nie ukrywały swojego przerażenia tym, w jaki sposób zło jest w stanie zawładnąć myśleniem człowieka, to jednak do końca były pewne, że Bóg jest blisko nich, i że nawet w „nieludzkim” świecie o nich nie zapomina. Dzieliły się miłością z tymi, którym posługiwały, bo mocno wierzyły w to, że nawet najgroźniejsze zło nigdy nie przewyższy siły i piękna dobra. To jest drogowskaz dla ludzi XXI wieku.
Przestroga zaś jest równie czytelna. Historia męczeństwa s. M. Paschalis i pozostałych elżbietanek wpisuje się w historię okrucieństwa i nienawiści Drugiej Wojny Światowej i przypomina do czego może prowadzić tolerowanie agresji i przemocy w życiu społecznym. To zło nie wzięło się znikąd. Ono narodziło się w sercu konkretnych ludzi. A błogosławione siostry, które doświadczyły jego skutków potrafiły prosić Boga o to, by nie nienawidzić swoich oprawców. Historia ich życia poucza, że dobro jest silniejsze od zła, i że agresji, przemocy, nienawiści, braku szacunku do drugiego człowieka nigdy nie wolno bagatelizować, a tym bardziej tolerować oraz że trzeba je zwyciężać siłą dobra.
„Święci nie przemijają. Święci żyją świętymi i pragną świętości” – mówił w 1999 roku w homilii w Starym Sączu św. Jan Paweł II. Siostry elżbietanki nie przeminęły, żyją i pragną dziś naszej świętości. Beatyfikacja, której będziemy świadkami nie może pozostać jedynie aktem historycznym, który pozostawi ślad w kronice wrocławskiej katedry czy w przekazach medialnych. To my dziś decydujemy czy w świecie, w którym żyjemy i który pozostawimy tym, którzy przyjdą po nas będzie więcej miłości czy nienawiści, dobra czy zła, szacunku czy niszczenia drugiego człowieka, radości czy łez. To od nas zależy, czy kolejne pokolenia Polaków podejmą te wartości, które przekazali nam ci, którzy żyli przed nami na tych ziemiach oraz czy takie słowa jak „Bóg”, „miłosierdzie”, „honor”, „odwaga”, „wiara” będą wypełnione konkretną treścią, czy staną się pojęciami niewiele znaczącymi.
Błogosławione siostry elżbietanki wzywają dziś, by nie chować światła swojej wiary „pod korcem” oraz by w sercu każdego z nas zagościło pragnienie świętości, które będzie kształtowało nie tylko nasze prywatne życie, ale wpływało na kształt całych społeczności. Siostro Paschalis módl się za nami, byśmy w świat, w którym jest tyle zła i nienawiści potrafili wnosić miłość!
Drodzy Siostry i Bracia!
Serdecznie zapraszam Was do udziału w uroczystościach beatyfikacyjnych, które rozpoczną się 11 czerwca 2022 r. o godz. 11.00 we wrocławskiej katedrze. Będzie im przewodniczył legat Ojca Świętego Franciszka Jego Eminencja Ksiądz Kardynał Marcello Semeraro, Prefekt Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych Stolicy Apostolskiej. W powojennym Wrocławiu jesteśmy pierwszym pokoleniem, któremu dane będzie przeżyć akt beatyfikacji w naszym mieście. Tego dnia oczy całego chrześcijańskiego świata będą skierowane na stolicę Dolnego Śląska. W kontekście dramatycznych i przerażających wydarzeń ostatnich miesięcy zjednoczmy się na wspólnej modlitwie za wstawiennictwem błogosławionych sióstr elżbietanek, prosząc Boga o pokój na Ukrainie, w Europie i na całym świecie. Wszystkich, którzy nie będą mogli przybyć do Wrocławia, zapraszam do łączności duchowej za pośrednictwem środków społecznego przekazu, które przeprowadzą bezpośrednią transmisję z tego wydarzenia.
Następny dzień – niedziela 12 czerwca 2022 r. – będzie dniem Diecezjalnego Dziękczynienia Bogu za akt beatyfikacji. Wtedy o godz. 11.30 ponownie zgromadzimy się w katedrze pw. św. Jana Chrzciciela we Wrocławiu na Eucharystii, by dziękować Bogu za dar nowych błogosławionych. Zapraszam Was – Bracia i Siostry – do udziału także w tej Mszy Świętej, której będę przewodniczył oraz do tego, byście w swoich wspólnotach parafialnych podjęli modlitwę za wstawiennictwem s. M. Paschalis i jej towarzyszek, polecając Bogu tego dnia intencję nawrócenia ludzi, którzy wyrządzają zło, niszczą i poniżają drugiego człowieka. Niech Pan Bóg doprowadzi ich do opamiętania, zmiany myślenia, dostrzeżenia skutków ich czynów, a w konsekwencji do całkowitej zmiany postępowania.
Z nadzieją spotkania i wspólnego przeżywania tych pięknych wydarzeń oraz z wiarą we wstawiennictwo błogosławionych sióstr elżbietanek i moc ich modlitwy w intencji pokoju, którego nikt inny dać nie może tylko Jezus Chrystus – nasz Pan i Zbawiciel – polecam Was Bożej opiece i z serca błogosławię.
Wydział Duszpasterstwa Rodzin kurii metropolitalnej wrocławskiej informuje, że ks. abp Józef Kupny powołał z dniem 1 lutego 2022 r. ks. prałata Stanisława Paszkowskiego na stanowisko Diecezjalnego Duszpasterza Osób Stanu Wolnego „Grupa 33” rejonu Wrocław.
Osoby, które chciałyby dołączyć się do tej wspólnoty zapraszamy na spotkania. Rozpoczynają się one zawsze Eucharystią w kościele pw. św. Piotra i Pawła (ul. Katedralna 4, Wrocław). Terminy spotkań:
